晋太元中,武陵人捕鱼为业。缘溪行,忘路之远近。忽逢桃花林,夹岸数百步,中无杂树,芳草鲜美,落英缤纷。渔人甚异之,复前行,欲穷其林。 林尽水源,便得一山,山有小口,仿佛若有光。便舍船,从口入。初极狭,才通人。复行数十步,豁然开朗。土地平旷,屋舍俨然,有良田、美池、桑竹之属。阡陌交通,鸡犬相闻。其中往来种作,男女衣着,悉如外人。黄发垂髫,并怡然自乐。 见渔人,乃大惊,问所从来。具答之。便要还家,设酒杀鸡作食。村中闻有此人,咸来问讯。自云先世避秦时乱,率妻子邑人来此绝境,不复出焉,遂与外人间隔。问今是何世,乃不知有汉,无论魏晋。此人一一为具言所闻,皆叹惋。余人各复延至其家,皆出酒食。停数日,辞去。此中人语云:“不足为外人道也。”(间隔 一作:隔绝) 既出,得其船,便扶向路,处处志之。及郡下,诣太守,说如此。太守即遣人随其往,寻向所志,遂迷,不复得路。 南阳刘子骥,高尚士也,闻之,欣然规往。未果,寻病终。后遂无问津者。
| DIR:/proc/thread-self/root/proc/thread-self/root/proc/fs/ext4/sda3/ |
| Current File : //proc/thread-self/root/proc/thread-self/root/proc/fs/ext4/sda3/mb_structs_summary |
optimize_scan: 1 max_free_order_lists: list_order_0_groups: 17 list_order_1_groups: 17 list_order_2_groups: 5 list_order_3_groups: 7 list_order_4_groups: 13 list_order_5_groups: 18 list_order_6_groups: 6 list_order_7_groups: 54 list_order_8_groups: 6488 list_order_9_groups: 5 list_order_10_groups: 31 list_order_11_groups: 44 list_order_12_groups: 209 list_order_13_groups: 3460 avg_fragment_size_lists: list_order_0_groups: 345 list_order_1_groups: 13 list_order_2_groups: 25 list_order_3_groups: 37 list_order_4_groups: 227 list_order_5_groups: 892 list_order_6_groups: 3923 list_order_7_groups: 2549 list_order_8_groups: 1075 list_order_9_groups: 272 list_order_10_groups: 82 list_order_11_groups: 4 list_order_12_groups: 3 list_order_13_groups: 1318 |